қўрқитмоқ

фл. 1. Қўрқмоқ феълининг орттирма нисбати.

Бутун юзи қулоқларигача кўкариб, қўллари ёнига шалвираб тушган Писмиқ ўлим тусига кириб борди. Бу ҳол Соли совуқни жуда ёмон қўрқитиб юборди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Ёлғон дўқ-пўписа ва шу кабилар билан юрагига ғулғула солмоқ.

Ёш кетаман деб қўрқитади, қари ўламан деб қўрқитади. — Мақол

Бераҳмлар, наҳотки болани шунчалик қўрқицаларинг! Сен ҳам шунинг товушига уйғондингми? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Баъзи бир чумчуқ юраклиларни қўрқитиш учун қилинган иш бу! — И. Раҳим, Чин муҳаббат