қўрқинчли

сфт. 1. Кишини қўрқувга, ваҳимага, даҳшатга соладиган, даҳшатли, ваҳимали.

Қўрқинчли туш. Қўрқинчли манзара.

Унинг ранги оқариб, важоҳати қўрқинчли тус олган эди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Одамларнинг унингсиз ҳам хароб эгни-бошлари тўкилди, афсоналардаги яъжуж-маъжуж каби қўрқинчли тус олди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Кишини хавотирликка соладиган, безовта, хавотир қиладиган; хавфли, хатарли.

Қўрқинчли касаллик.

Узун ва иссиқ ёз кунида подшоҳни саҳарликсиз қолдириш бегимлар учун ўзлари оч-наҳор қолишларидан қўрқинчлироқ эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар