qorovul

ot 1. Biror obyektni qoʻriq-lovchi qurolli shaxs, shaxslar guruhi; posbon, soqchi.

Oʻrda qorovuli.

Podshoning Buxoroga kelishi munosabati bilan koʻchalar tozalangan, qorovul-u yasovullar yoʻllarga tinmay suv sepishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Ark qorovullari kiyimlarini yechib, koʻrpalariga choʻzildilar. — S. Ayniy, Doxunda

2. Biror obyektga ziyon-zahmat yetkazmaslik, unda tartib-intizom va shu kabilarni saqlash uchun, qoʻriqlash uchun qoʻyiladigan shaxs; qoʻriqchi.

Oʻrmon qorovuli. Bogʻ qorovuli. Koʻcha qorovuli.

ToshMI darvozasi oldida qorovul ularni toʻxtatdi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri

Mozorni qirtishlab tozaladi. Goʻriston qorovuliga pul berib, qurʼon tilovat qildirdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

3. Kuzatib, ogoh boʻlib turuvchi.

Umrzoq koʻprikning narigi chetida qorovul boʻlib turish uchun ketdi — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Lekin ellikboshi Yoʻlchining iziga qorovul tushirganligidan xabardor boʻlgan Qoratoy Yoʻlchining tadbirlarini maʼqul koʻrmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. harb. Biror obyektni saqlash, muhofaza qilish vazifasi yuklatilgan harbiy boʻlinma.

Garnizon qorovuli.

Qoq yarim kechada qorovullar trevoga koʻtarishdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

5. Nishonga olish uchun miltiq, pistolet kabi qurollarning stvoli uchiga oʻrnatilgan boʻrtiqcha; mushak.

Ahmadjon shoshmasdan miltigʻini oʻngladi. Uzoqdan dumsiz kaltakesakka oʻxshab koʻringan fashistni qorovulga qoʻndirib, tepkini bosdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Biror joyni qoʻriqlash uchun qoʻyilgan kishi.BEKÇİ

караул, охранник, сторож, дворник

qarawıl

1. (shaxs) Wächter m

2. harb. Wache f, Bewachung f, Wachposten n