qorishmoq

fl. 1. Qormoq feʼlining birgalik nisbati.

2. Bir-biriga aralash, qoʻshilgan, birlashgan holga kelmoq.

U qor, tuproq qorishib, atalasi chiqqan maydonda choʻzilib qoldi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar

3. koʻchma Aralashib, qoʻshilib, bir boʻlib ketmoq; aralash-quralash boʻlib, farqini yoʻqotmoq.

Gap qorishib ketdi. Fikr qorishib ketdi.

Uning miyasida ola-quroq mulohazalar qorishib ketdi. — Sharq yulduzi

4. (joʻnalish kelishigi bilan) Belanmoq, boʻyalmoq, botmoq.

Loy va tuproqqa qorishgan jangchilarni tanimoq qiyin edi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Tanish zangori durra tuproqqa qorishib yotibdi. — X. Ahrorova, Orifning davlati

Ulim bilan olishganlarning, Jangda qonga qorishganlarning haykalidir! E. Rahim.

5. koʻchma Ovora, band boʻlmoq; kuymanmoq (biror ish-yumush bilan).

Kumushbibi oshxona yumushi bilan qorishib yotgan onasining oldiga bordi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

[Turun:] Obbo, Muhabbat-ey Rosa mehnatga qorishib qolibsiz-da, a? Muncha oʻzingizni urintirmasangiz? — N. Safarov, Hayot maktabi

Roʻzgʻor ishlariga qorishib ketishi ham uncha sezilmas, aksincha, ovutganday boʻlardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

6. koʻchma Bosh suqmoq; suqilmoq, aralashmoq, qotishmoq.

Janjal boʻlsa, qorishmam. — Hamza

Sen bu ishga ikkinchi marta qorishma. — Oybek, Tanlangan asarlar

Aralashib, qoʻshilib bir boʻlib ketmoq; farqini yoʻqotmoq.KARIŞMAK

v mingle, mix together

aral- asıw, qosılıw, kirisiw, birigiw