qoʻr-qut

ot Yigʻib, toʻplab, gʻamlab qoʻyilgan narsa, boylik, zaxira; qut-baraka.

Shunisiga suyunamanki, oʻsha vaqtlarda yaxshigina roʻzgʻor tuzib, qoʻr-qut orttirgan ekanmiz, bari xalqning koriga yaradi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Eshon ayaning birdan-bir niyati qoʻlda qolgan qoʻr-qutlarni saqlab qolish, pishib hilvirab turgan eshonni oʻz maskaniga qoʻyib, boyliklariga ega boʻlish. — S. Ahmad, Hukm

Hozir eski qoʻr-qutdan bor, lekin yotib yeganga togʻ chidamaydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

qorda, jıynalģan dúnya, ģáziyne