қоқламоқ

фл. 1. Қоқ қуритмоқ, қуритиб қоқ, сур қилмоқ.

Гўшт қоқламоқ.

— Бизни шўлонга қамаб, балиқдай қоқлагани учун худонинг ўзи қаҳрига олибди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

2. кўчма Сира ҳам қолдирмай, таг-туги билан ёʻқ қилмоқ, бор-ёʻғини қуритмоқ.

Сизнинг омборларингизни ҳам йигитларга талатиб, қоқиб чиқиб кетишди. — К. Яшин, Ҳамза

Унинг маъракаларини ўтказиш учун уйимизни қоқладик, қарзга ботдик. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Қоқи қилмоқ.

Онама айтинглар, қовун қоқласин, Қовуннинг қоқи(си)ни уч ой сақласин. — Қўшиқлар

qaqlaw, keptiriw