qoqlamoq

fl. 1. Qoq quritmoq, quritib qoq, sur qilmoq.

Goʻsht qoqlamoq.

— Bizni shoʻlonga qamab, baliqday qoqlagani uchun xudoning oʻzi qahriga olibdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. koʻchma Sira ham qoldirmay, tag-tugi bilan yoʻq qilmoq, bor-yoʻgʻini quritmoq.

Sizning omborlaringizni ham yigitlarga talatib, qoqib chiqib ketishdi. — K. Yashin, Hamza

Uning maʼrakalarini oʻtkazish uchun uyimizni qoqladik, qarzga botdik. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Qoqi qilmoq.

Onama aytinglar, qovun qoqlasin, Qovunning qoqi(si)ni uch oy saqlasin. — Qoʻshiqlar

qaqlaw, keptiriw