qoqindiq

ot 1. etn. Qoqim qilib davolashda bemorning badaniga urib, boshidan aylantirib sadaqa qilinadigan yoki qoqimchi olib ketadigan narsa, sadaqa.

2. x.q. Jonim tasadduq, sadaqang boʻlay.

Axir, biz ham otang bilan koʻzimiz yorugʻligida sening orzu-havasingni koʻrsak deymiz-da, onang qoqindiq. — H. Ziyoxonova, Koʻngil

Boʻyingizdan opangiz qoqindiq, agar shuncha-lik aytmasangiz, bir bechora qiz oyogʻosti boʻlarkan. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom

— Voy, onaginang aylangur, boʻyginangga qoqindiq boʻlay, — deb Sharofatbibi uzoq vaqt bagʻridan Komilani qoʻymadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Bor, doʻmboqqinam, bor, qoqindiq, bor, oʻyiningni oʻyna — A. Muxtor, Chinor

sadağan keteyin, janım sadaqa