қоқилмоқ

фл. Қоқмоқ феълининг мажҳул нисбати.

Деворга қоқилган мих. Томига тунука қоқилган уй.

Хонада ўнтача эски, чанг босган парта, кираверишдаги деворга катта-кон қора тахта қоқилган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ҳасан ота айтгандек, ўртага қозиқ қоқилади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Шон қоқилган, бўйи бир қарич келар-келмас тайёр бачкана маҳсилар. — Ойбек, Танланган асарлар

фл. 1. Юраётиб, оёғи учини бирор нарсага уриб олмоқ ва шунинг натижасида мункимоқ.

Қоқилсанг, тошдан ўпкалама! — Мақол

Ўйлаб кетаётиб, тошга қоқилиб кетдим бош бармоғимнинг тирноғи кўчиб, четидан қон сизиб чиқди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Сирож тротуардан туртиб чиққан ғиштни кўрсатиб, қизни огоҳлантирди: — Эҳтиёт бўлинг, қоқилиб кетиш мумкин. — Ф. Мусажонов, Ҳури

2. кўчма Янглишмоқ, хато қилмоқ; шу тарзда панд емоқ, ночор ҳолатга тушмоқ.

Бу Викторнинг иккинчи марта қоқилиши Олдинги сафар танбеҳларсизоқ бир оз эсини йиққан эди. — Ш. Ғуломов, Бўз ер уйғонди

Ҳозирча у қоқилмай, обрўсига путур етмай келяпти. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. кўчма Бирор нарсадан, жиҳатдан қийинчилик, муҳтожлик сезмоқ.

Пулдан қоқилмоқ.

Гапнинг сираси шуки, қизнинг молини тўлатаман, деб отангиз бир оз қоқилиб қолдилар. — Муштум

Бирор нарсага оёғини уриб олиб йиқилмоқ.TAKILMAK, KAKILMAK

ЖКрусчаспотыкаться о ВПинглизчаto stumble over smth.немисчаstolpern über A

У тошга (нимага?) қоқилиб кетди. Она споткнулась о камень (о что?).

She has stumbled over a stone (what ... over?). Sie ist über einen Stein (worüber?) gestolpert.

страд. и возвр. от qoqmoq 1. спотыкаться, ударяться

2. вбиваться, вколачиваться.

в 1. stumble (over)

2. make mistake

3. fail

qağılıw

1. stoßen vi an A

2. хато қилмоқ einen Fehltritt begehen, sich irren, einen Irrtum [Fehler] begehen