qopqoqli

sft. 1. Qopqogʻi boʻlgan, qopqogʻi bor.

Qopqoqli choynak.

Uning ustida choʻntaklari qopqoqli, qaytarma yoqali uzun oq jujun kamzul. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Qopqoq bilan bekitilgan, qopqogʻi mahkamlangan, qopqoqlangan.

Olimov boyagi qopdan ogʻzi qopqoqli, bir yogʻiga sim toʻr qoplangan ikkita yashikni chiqarib olib keldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

qaqpaqlı, qaqpağı bar