qontalashmoq

fl. 1. Zarbdan yoki kasallik natijasida qizarmoq, koʻkarmoq; momataloq boʻlmoq.

Tosh teggan joyi qontalashib ketibdi.

Uning yuzlari shilinib, qontalashib yotardi. — Mirmuhsin, Choʻri

2. koʻchma Serqonlikdan qip-qizil boʻlib turmoq.

[Direktorning] Semizlikdan koʻzlari qisilib ketayozgan, qontalashgan yuzlari tirsillab, yorilib ketguday. — A. Muhiddin, Yuziga charm qoplagan kishi

3. koʻchma Qizil tusga kirmoq, qizarmoq.

Ufqda qora tutun, qontalashgan osmon. — Gʻ, Gʻulom

Zindonbon, hozir oʻljasiga tashlanayotgan yoʻlbarsdek, qontalashgan koʻzlarida hirs sekin-sekin unga yaqinlashib kelardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

qantalasıw