қўним
qoʻnimқўним
от 1. Қўниш ёки туриш жойи, манзил.
Ёғин тиниб, мўйданлар овули билан қирдаги қиётлар қўними орасига сўқмоқ ёʻллар тушди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
2. Хатти-ҳаракациз, тинч ҳолат; тиним, тинчлик.
Колхоз раисида қўним ёʻқ, машина олинг, — Комилжон. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Кўними ёʻқ капалак гулдан гулга қўнади. — Т. Ёʻлдош.
- Қўним топмоқ Муқим ўрнашиб, туриб қолмоқ. Қосим бир идорада икки-уч ой ишлаб, иккинчи идорага кирар, у ерда ҳам қўним топмай, чиқиб кетар эди. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар
ҚЎНИМ
1. Қўниш ёки туриш жойи, манзил.KONUM
2. Дам олиш, тиним.DİNLENME
қўним
остановка в пути, место остановки в пути, ночёвка, привал
- қўним топмоқ остановиться (где-либо); остаться жить (где-либо); найти себе приют
ҚЎНИМ
1. úy, baspana (sapardağılar qonıp ótetuğın jer)
2. tınım, dem alıs, tınıshlıq
Қўним
русчапривал, покойинглизчаstay, room, chamber, haltфрансузчаrepos, paixарабчаسُكُونٌ، هُدُوءٌ، طُمَأْنِينَةٌ