қўндирмоқ
qoʻndirmoqқўндирмоқ
фл. 1. Қўнмоқ феълининг орттирма нисбати.
Душни қўлга қўндирмоқ. Самолётни ерга қўндирмоқ. У кийимига гард қўндирмайди.
Вақт-бевақт бировникига бир меҳмон келса, отини ушлаб, жой бор бўлса, кўнглини хушлаб жўнаца, бул одам сахий, агарда жойи бор туриб, жой ёʻқ, деб қўндирмай жўнаца, бул одам бахил. — Алпомиш
2. кўчма Киймоқ (асосан бош кийими ҳақида).
Бошига дакана қўндирмоқ.
Қиз силлиқ, текис ўралган узун, кўркам, ипакдай майин қўш кокилини бир-бир қўлга олиб кўрди кейин янги чуст дўппини бошига қўндириб, ҳовлига чиқди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
3. Қурмоқ, тикмоқ, тикламоқ.
Полизга капа қўндирмоқ.
Тахт ясаб, қўндирди пўлатдан қўрғон. — Ширин билан Шакар
- Гап қўндирмоқ Билимдонлик, маҳмадоналик қилиб, керак бўлса-бўлмаса, бирор гап айтмоқ. Оғзингдан бир гап чиқса, у ўнни қўндиради.
ҚЎНДИРМОҚ
1. qondırıw
2. авıс. kiydiriw
3. qurıw, tiklew