қофия
qofiyaқофия
от 1. Шеърий мисраларнинг муайян ўрнида оҳангдош сўз ёки сўз бирикмаларининг из-чил такрорланиб келиши.
Шеърни қофияга солмоқ. Сўзларни ўзаро қофия қилмоқ.
Тўла оҳангдош бўлган сўзлар ёки ҳижоларнинг қофияланиши тўқ қофия ёки тўла қофия деб аталади. — Адабиёт назарияси
2. Шеърдаги қофиядош сўзларнинг охирги ҳарфи.
3. эск. Шеър ёзиш ҳақидаги таълимот.
- Қофияси келганда Қофияси келганда, отангни аяма. — МақолИаширмат:] Қофияси келганда айта қолай, мен остонангга қулчиликка келдим. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
- Қофияси билан Инетайхон:] Нусрат аканг шунчалик қилгандан кейин сен ҳам гапни қофияси билан гапирсанг бўлар эди. — А. Қаҳҳор, Тобутдан товуш
ҚОФИЯ
Мисралар охиридаги оҳангдош, талаффузи ўхшаш сўзлар, бўғинлар.KAFİYE, UYAK
қофия
лит. рифма
- қофияга солмоқ рифмовать
қофия
н rhyme
ҚОФИЯ
uyqas, uyqasıq
қофия
Қофия
русчарифмаинглизчаmurderousness, rhymeфрансузчаassassinat, rime, mesure d'un vers, versificationарабчаقَافِيَةٌ (قَوَافٍ)