qochqin

ot 1. Jazodan yoki jazo oʻrnidan, tutqunlikdan qochgan kishi.

Otliqlar mirshab bilan birga qochqinlarni qoʻlga tushirish uchun choʻl tomonga ot surib ketdilar. — S. Ayniy, Qullar

2. ayn. Qochoq 1.

Qayoqdandir dushman samolyotlari paydo boʻlib, qishloq ustida va chodir tikib yotgan qochqinlar tepasida aylana boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. ayn. Qochoq 2.

Uning yakka-yu yagona oʻgʻli qochqin — xoin boʻlib chiqadi. Bu hol Ikromjon qalbiga zoʻr iztirob soladi. — U. Normatov, Musibat va matonat

1. Jazodan yoki jazo oʻrnidan, tutqinlikdan qochgan kishi.KAÇAK

2. Biror falokat tufayli yashab turgan joyini tashlab ketgan kishi.MÜLTECİ

3. Javobgarlikdan qochgan kishi.

1. беглец, беглый (человек)

2. дезертир, перебежчик

n fugitive, runaway, deserter

qashqın

син. renegade, turncoat, apostate