қочқин

от 1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқунликдан қочган киши.

Отлиқлар миршаб билан бирга қочқинларни қўлга тушириш учун чўл томонга от суриб кетдилар. — С. Айний, Қуллар

2. айн. Қочоқ 1.

Қаёқдандир душман самолётлари пайдо бўлиб, қишлоқ устида ва чодир тикиб ётган қочқинлар тепасида айлана бошлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. айн. Қочоқ 2.

Унинг якка-ю ягона ўғли қочқин — хоин бўлиб чиқади. Бу ҳол Икромжон қалбига зўр изтироб солади. — У. Норматов, Мусибат ва матонат

1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқинликдан қочган киши.KAÇAK

2. Бирор фалокат туфайли яшаб турган жойини ташлаб кетган киши.MÜLTECİ

3. Жавобгарликдан қочган киши.

1. беглец, беглый (человек)

2. дезертир, перебежчик

н fugitive, runaway, deserter

qashqın

син. renegade, turncoat, apostate