qochoq

ot 1. (odatda koʻplik shaklida — qochoqlar) Biror falokat, sabab tufayli oʻz joyi, vatanini tashlab qochib, oʻzga joy, yurtda kezuvchi, boʻluvchi shaxs(lar).

Afgʻonistonga qaytib kelayotgan qochoqlarga yordam berayotgani toʻgʻrisida har kuni xabarlar kelmoqda. — Gazetadan

2. Burchini ado etishdan oʻzini chetga olgan, boʻyin tovlagan, qochgan (shaxs).

Qochoqqa sadoqat yoʻq, qoʻrqoqqa — hurmat. — Maqol

Endi koʻrasan mendan! Qochoq! Sotqin! — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv

3. ayn. Qochqin 1.

Qochoqlarni quvib borayotib: Mayli, qochib borar ekan oxiri holdan toyadilar-ku! deyar ekan Ergashev. — N. Safarov, Olovli izlar

4. kam qoʻll. ayn. Qochqoq 2, 3.

— Ha, qochoq! — dedi \Elmurod\ uning qoʻlini qisib va eshikka qarab qoʻyib dedi: — Qayligʻing qani? — P. Tursun, Oʻqituvchi

1. Qochib, yashirinib yurgan kishi.KAÇAK, FİRARİ

2. Qochib ketish.GÖÇMEN, MÜLTECİ

1. беженец

2. см. qochqin

n deserter, fugitive, runaway

qashaq, qashaģan, qashawıq

ruschaбеглецinglizchafugitive

ruschaбеженецinglizcharefugeefransuzcharéfugiéarabcha1) لَاجِئٌ, 2) هَارِبٌ, فَارٌّ