қочириқ
qochiriqқочириқ
от айн. Қочирим 1, 2.
Шербекнинг нимага қочириқ қилаётганини пайқаб қолган Жалил қаҳ-қаҳ уриб кулиб юборди. — С. Анорбоев, Оқсой
Гоҳида йигитлар ҳам келиб қўшилиб, аския, қочириқлар бошланарди. — Ф. Мусажонов, Ҳури
[Бу] Қочириқ гап Бўронбойнинг суяк-суякларигача зирқиратиб юборди. — М. Назаров, Олтин бошоқ ишқида
ҚОЧИРИҚ
Қаранг: қочирим