qochiriq

ot ayn. Qochirim 1, 2.

Sherbekning nimaga qochiriq qilayotganini payqab qolgan Jalil qah-qah urib kulib yubordi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Gohida yigitlar ham kelib qoʻshilib, askiya, qochiriqlar boshlanardi. — F. Musajonov, Huri

[Bu] Qochiriq gap Boʻronboyning suyak-suyaklarigacha zirqiratib yubordi. — M. Nazarov, Oltin boshoq ishqida