qiziqmoq

fl. 1. Qiziqish bilan eʼtibor bermoq, astoydil berilmoq, berilib munosabatda boʻlmoq, harakat qilmoq.

-Ovozingni chiqarib oʻqi, nima debdi? — Mirzakarimboy ham qiziqdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

U shuncha qiziqib ketgan ediki, yelkasiga asta qoʻyilgan qoʻlni ham sezmadi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Ular har gap sayin, qalay, sizga maʼqulmi? degandek Elmurodga tikilib olar, u esa, choy hoʻplagan holda, bu sodda munozarani qiziqib tinglar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Bilish, oʻrganish, ishlashga mayl qoʻymoq, havasmand boʻlmoq.

Uning oʻzi yoshlikdanoq fizikaga qiziqar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Maroqli darslarning kuchimi, koʻpchilik yoshlar matematika bilan adabiyotga qiziqardi. — Gazetadan

Men endi, dunyodan oʻtayozgan bir kishi, endigi mansablarga uncha qiziqa olmayman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Havas qilib ergashmoq, havas qoʻymoq; berilmoq.

Qoʻqon ketayotgan oʻrtoqlariga qiziqib, borma, deganga koʻnmadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Gapdon, xushchaqchaq mehmonlarga qiziqib, u ham mayni qoniqib ichgan edi, chala yechinib, tosh qotib uxladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Havas-da... Bolaligimdan ovga qiziqaman. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol