қизғанчиқ
qizgʻanchiqқизғанчиқ
сфт. 1. Нарсасини бировдан аяйдиган; бахил.
Қизғанчиқ бола.
Новда керак десам, ўзимизга керак, помидор бойлаймиз, дейди. Қизғанчиқ! — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Ҳали айтганимдай, отам қанчалик сахий бўлса, онам шунчалик қизғанчиқ. — Муштум
2. Рашкчи; ҳасадчи.
ҚИЗҒАНЧИҚ
1. Нарсасини бировдан аяйдиган; бахил.CİMRİ, PİNTİ
2. Рашкчи, ҳасадчи.KISKANÇ
қизғанчиқ
1. жадный, скупой
2. завистливый
3. ревнивый
қизғанчиқ
а 1. envious, jealous
2. greedy
ҚИЗҒАНЧИҚ
qızǵanshaq, ishi tar, simsik, kúnshil
қизғанчиқ
1. адж. geizig, knauserig
2. субс. Geizige m, f, Geizhals m
3. (rashkchi) Eifersüchtige m, f
Қизғанчиқ
русчаревнивый, завистливый // завистник, жадный, скупой // скупецинглизчаgreedy, avid, covetous, jealous, enviousфрансузчаjaloux, envieux, avareарабчаبَخِيلٌ