qiyshiq

sft. 1. Tepaga yoʻnalishi toʻgʻri emas, biror tomonga ogʻgan; qiyshaygan.

Qiyshiq stolba. Qiyshiq devor. Qiyshiq chinor.

Oʻrtasi bukchayib ketgan stul ustidagi qiyshiq shamdonda sham yonib turardi. — Saodat

— Hu anovi qiyshiq oʻsgan yulgʻunni koʻryapsizmi? — shivirladi u. — Oʻshandan sal yuqorida. — S. Anorboyev, Oqsoy

Paranjini qiyshiq yopinib, kampir kirib keldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Past, baland va qiyshiq uylar orasida reja bilan solingan chiroyli oq imoratlar uchrar edi. — A. Qahhor, Kartina

2. Yoʻnalishi biror tomonga yoki har ikki tomonga burilgan; egri, qingʻir.

Tor, qiyshiq koʻchalar adashib qolib, Ilondek oʻrmalar parishon tunda. — X. Davron, Tungi bogʻlar

Yangi modelning sifati buzildi: birining choki qiyshiq, ikkinchisining dastagi past. — Mushtum

Qoʻliga qiyshiq kaltak ushlagan qalandar oxirat kunidan vaʼz aytardi. — S. Siyoyev, Avaz

3. Joylashish, turish holati toʻgʻri, meʼyoriy emas.

Basharang qiyshiq boʻlsa, oynadan oʻpkalama. — Maqol.

Ogʻzi qiyshiq boʻlsa ham, boyning oʻgʻli gapirsin. — Maqol.

Sersoqol, toʻla yuzli, bir koʻzi qiyshiq kishi muloyim tovush bilan dedi — Oybek, Quyosh qoraymas

Sen biron koʻylakning yoqasini qiyshiq qadab qoʻysang javobgar boʻlamiz. — A. Qahhor, Asarlar

4. koʻchma kam qoʻll. Haqiqatga toʻgʻri kelmaydigan; notoʻgʻri, xato.

Murzin Elmurodning adolatli ogohlantirishidan qiyshiq xulosa chiqara boshladi. — Shuhrat, Shinelli yillar