қиёмат

от 1. Диний эътиқодларга кўра, гўё бу дунё тугагач, у дунёда ҳамма тирилиб, сўроққа тўпланадиган кун; охират, маҳшар.

Афандим, ким қурбонликка қўй сўйса, қиёмат куни қил кўприкдан ўша қўйни миниб ўтар эмиш, шу ростми? — Латифалар

Агарда ҳаққингизни олмасангиз, мен бир кекса одамни қиёматгача қийнаган бўласиз, олинг, иним. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. кўчма Қий-чув, тўполон, ур-йиқит; жанжал.

Эрталаб кўча қўққисдан қий-чув, қиёмат бўлиб кетди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Айланай, сизларнинг қораларингизни кўриши билан: Раисга Жалил ўлгур етказган. Бўлмаса, нега келяпти? деб қилди қиёматни. — С. Анорбоев, Оқсой

Мана энди нима бўлди. Ҳали эшикдан киришим билан келин қиёмат кўтаради. — Ойдин, Келин ўғил туғибди

3. кўчма с.т. Жуда ажойиб, киши қойил қоладиган.

Қиёмат этик,

Ўзбекистон оқсоқоли Ёʻлдош ота билан Усмон Юсупов ҳам шу ерда [бош тўғонда] эдилар. Кўп участкалардан одам йиғилган, қиёмат базм бўлди. — Ғ. Ғулом, Ҳамидни эслаб