қиёфа

от 1. Ташқи кўриниш, тус.

Шаҳримизнинг қиёфаси кундан-кунга ўзгармоқда.

Гўё улуғ бир ҳодиса содир бўлиши кутилаётгандек ер-у кўк тантанали қиёфа олди. — С. Анорбоев, Оқсой

Замоннинг оёғида Қудрат берган эски чориқ, қўлида ёш боланинг калласидай гурзи юзида ғайрат ўти — у шу қиёфада Фарҳодни эсга солади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Ўша Элгелдимисан, томир? Соб бўлибсан-ку! Бай-бай-бай Одамни ҳам шундай аянчли қиёфага солса бўлар экан-да. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

2. Юз ифодаси.

Унинг қиёфасидан хурсанд эканлиги кўринарди.

Негадир, ҳамманинг қиёфаси бирдан жиддий тус олган. Анварнинг кўзларида ҳатто қўрқув. — Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

Қиёфамда ранж аломати бўлди шекилли, ҳамхонам дарҳол гапни бошқа томонга буриб юборди. — Н. Аминов, Қалтис хато

3. кўчма Кишининг маънавий, руҳий ва ахлоқий хусусиятлари, онги, дунёқараши, билим-савияси ва шу кабилар мажмуи.

Кишининг маънавий қиёфаси.

Ёшларнинг қилаётган йиллари уларнинг қиёфасини белгилаб беради. — Газетадан

Ташқи кўриниш, тус, юз.GÖRÜNÜŞ, KILIK

облик, внешний вид, внешность, наружность

н appearance, figure

1. sırtqı kórinis

2. bet, júz, kelbet, pishin, sıqıl

3. adamnıń sanası, dúnyaqarası, bilim-dárejesi

Visage [vi'za:ʒə] f, Gesicht n

русчаоблик, внешний вид, наружностьинглизчаappearanceфрансузчаapparence, vue, visageарабчаقِيَافَةٌ