қийноқ

от 1. Жисмоний ёки руҳий азоб, азият, озор.

Атрофда ғув-ғув пашша; оёқларга ёпишади, бурун катакларига суқилади, қулоқни узади бир зум тинчлик ёʻқ. Ёʻлчи соч олдириб бўлгунча, қийноқ ичида тоқацизланди. — Ойбек, Танланган асарлар

Руҳий азоб ва мушкул фикрлар қийноғида туннинг қандай ўтганини сезмай қолдим. — М. Жабборов, Севинч ёшлари

2. Қийнаш, азоблашнинг ёʻл-усуллари ва уларни қўллаш.

Териси шилиниб, минг азоб билан қийноқда ўлдирилган улуғ шоир Насимий хаёлидан ўтди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Айниқса ваҳшийларча қийноққа солинганини кўрганда, дод деб, бўш стаканни экранга отди. — С. Сиёев, Ёруғлик