qiyinchilik

ot 1. Umuman, qiynalish, qiynoq keltiradigan (tugʻdiradigan) holat; qiyinlik.

Yaralangan Qodir qiyinchilik bilan oʻrnidan turdi. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Dastlab, otangga bor, onangga bor, qabilidagi birmuncha qiyinchiliklar sodir boʻlgan esa-da, keyinchalik ishlar yurishib ketdi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

[Yoʻlchi] Qoratoyga yoʻliqdi, qiyinchilik bilan bir aravani baylashdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Ishga xalal beradigan, uni qiyinlashtiradigan narsa yoki holat; monelik, toʻsiq, gʻov, qiyinlik.

Ungur ichkarilashgan sari qiyinchiliklar tugʻdirib bordi. Uch quloch ilgarilash bilan ungur ichi ancha qorongʻilashdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ular oʻzlarining kuchli irodalari, kurashlari bilan oʻz yoʻllarida toʻgʻonoq boʻlgan qiyinchiliklarni yengib oʻta oladigan kishilardir. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

3. Mashaqqat; azob-uqubat.

U otasidan yigirma yoshda qolib, ukalarini qiyinchilik bilan boqqan. — I. Rahim, Chin muhabbat

Qanchadan-qancha qiyinchiliklar bilan uni oʻqitib, oliy maʼlumot olishiga imkon bergan ota-onasidan umr boʻyi minnatdor boʻlib yashadi. — Saodat

4. Ogʻir moddiy ahvol, qattiqchilik, ogʻirchilik.

Qiyinchilik bilan oʻsgan bola.

Hammalarining gaplari, aylanib kelib, tobora avj olayotgan qimmatchilik va qiyinchilik ustida toʻxtalar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi