qiyin

sft. 1. zid. Qiyinchilik bilan amalga oshadigan, koʻp kuch, mehnat va shu kabilar talab qiladigan; sermashaqqat, mashaqqatli; oson.

Qiyin ish. Qiyin masala. Qiyin vazifa.

Sanat turlarining ichida eng qiyini — rassomchilik. — F. Musajonov, Himmat

Mulla Fazliddin yosh podshohning amri bilan Buratogʻning chiqish qiyin boʻlgan xush-manzara bir qoyatoshi ustiga kichkina hujra qurgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Ogʻirchilik, qiyinchilik bilan bogʻliq boʻlgan; ogʻir, mushkul.

Qiyin sharoit. Qiyin ahvol.

Qarab oʻtirsak —uyat boʻladi, xalq qiyin kunimda asqatmadi, deydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Musofirchilik qiyin, bola-chaqani sogʻinadi kishi. — Oybek, Tanlangan asarlar

— Bola faqirga qiyin boʻldi, — dedi Jonuzoq oqsoqol Oysuluv suzib kelgan ovqatni yeyayotib. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. kesim vzf. Mahol, amrimahol.

Qorongʻida kim ekanini bilish qiyin. Kasalning kelishi oson, ketishi qiyin. — Maqol

U

zamonda, oʻgʻlim, bizga oʻxshagan odamlarning toʻrt tanga orttirishi qiyin edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Buning ustiga, suyagi mehnatda qotgan ayolning nozik qomat, xipcha bel boʻlishi qiyin albatta. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

Duduq odamning gapirishi qiyin, ammo uning gapini tushunish undan ham qiyin. — F. Musajonov, Himmat

4. kam qoʻll. ayn. Qiyinchilik.

Qizniki qiyin bilan bitar, Oʻgʻilniki oʻyin bilan bitar. — Maqol