qiyalamoq

fl. 1. asosan (-(i)b qoʻshimchali ravishdosh shaklida qoʻllanadi — qiyalab)

2. Qiya holda yoʻnalmoq.

Koʻchadan qiyalab oʻtmoq. Qiyalab kesmoq. Yomgʻir qiyalab yogʻmoqda.

Ufqni qiyalab boruvchi kuz quyoshi tikka koʻtarilmay, togʻlar orqasidan oʻtarkan, kun juda tez kech boʻlib qoldi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Bir tomoni qiyalab tushib, katta tosh yoʻlga tutashgan qovun bozori odamlar bilan gavjum. — R. Fayziy, Hazrati inson

3. Qiya qilmoq, qiya holatga olmoq.

Uning diqqatini shu choq eshikni qiyalab moʻralayotgan bolalar tortdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Mayna shoshib, roʻmolini qiyaladi va sekin eshik tomonga koʻz tashladi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

qıyalaw