қия

сфт. 1. Бир томони баланд, бир томони паст ер, қиялик; тоғ ёки тепалик ён-бағри.

Карвонни ҳоритар ёʻлнинг қияси. — Алпомиш

Қийғир деган қуш ўлтирар қияда. Бундай сулув ёʻқдир ушбу дунёда. — Ёдгор

2. Қийғоч очилган нарсаларнинг оралиғи, тирқиши.

Чодир пардаси қиясидан амирнинг кўзи биринчи марта қўлида бургут қўндирган Ҳайдармерганга тушди. — М. Жўрабоев, М

3. сфт. айн. Қиялама.

Қия ер. Қия ёʻл

Аксари қия жойлардан довон ошиб бориладиган Қайнар ёʻли ҳозир от-арава учун ёпиқ. — С. Анорбоев, Оқсой

У қия арқон устига оёқ қўйиб, юқорига кўтарила бошлади. — Мирмуҳсин, Дорбозлар

4. сфт. Қийғоч очилган, сал очилган, сал очиқ.

Сандиқ қопқоғини қия қилиб кўтармоқ.

Хотин тўхтади ва йигитга қараб, бетидаги чашмбандини қия очди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Қиз қия қолган эшикни секин зичлади-да, ўйланиб, йигитнинг кетидан қараб қолди. — А. Қаҳҳор, Сароб

5. сфт. Бурчакма-бурчак ёки қиялаб ёʻналган; оғма, ётиқ.

Қияхат. Қия ёмғир. Ариза тепасига қия қилиб ёзилган хат. Рўмолни қия ўрамоқ.

Қия тушаётган қуёш нуридан унинг текис таралган сочи ҳам товланиб турарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

6. Орқасини ўгирган, ёнга қараган, бурилган, ўгирилган ҳолат(да).

Қия ўтирган Ҳаётнинг бўлиқ кўкраги нафасига ҳамоҳанг бўлиб, гоҳ кўтарилар, гоҳ тушар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Эрта-индиноқ Холтожихон тракторга қия миниб, Ҳаётхонга баланддан қарайди. — Р. Раҳмонов, Бахт билан учрашув

1. YAMAÇ, AKLAN

2. Бирор томони баланд, бир томони паст жой, қиялик.EĞİMLİ

склон, откос, спуск, косогор, склон горы

1. н slope

2. а tilted, sloping

qıya

schief