қисимламоқ

фл. айн. Сиқимламоқ.

Муаззам ёʻл четида осилиб турган тол новдасидан кўм-кўк баргларини қисимлаб сидириб олди-да, маъюс гапира бошлади. С. — Аҳмад, Раҳмат, азизларим

Бобоқул ота ҳассасини маҳкамроқ қисимлайди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

брать в пригоршню, брать горстью

в take a handful