qimtimoq

fl. 1. Lablarni bir-biri yoki tishi orasiga olib qismoq, yigʻishtirmoq.

Munisxon tiniq qizil lablarini qimtib, kulib yubormaslikning ehtiyotini qiladi. — A. Qahhor, Sarob

Olaxoʻja labini qimtib, mushtini mosh-guruch soqolli iyagiga tirab, bir nafas xayol surdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Oyna opa zinadan tushib, uch odimcha bosdi-da, pastki labini qimtib, toʻxtadi. — Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar

2. Lablari bilan qismoq, chimtimoq.

Burxon ota moʻylovini lablari bilan qimtib sukut qilar, goʻyo xatning davomini kutar edi. — O. Yoqubov, Ota izidan

[Quyon] Jilgʻaga kelib, suv ichdi va koʻm-koʻk maysalarni qimtiy boshladi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. Qismoq, silkitmoq, qimirlatmoq.

Shokir aka oʻrnidan bir qoʻzgʻalib, tizzasini qimtib, choponining barini qistirib oldi. — H. Nuʼmon, Fasllar

— Otasining oti nima edi? — deya Oyimxon Gulsumga burilgan edi, u esa kiftini qimtib: — Siz bilmasangiz, men qayoqdan bilay? — dedi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

1. erinlerdi bir-biri yaki tislerdiń arasına alıp qısıw

2. qısıw, silkitiw, qıymıldatıw