қидирмоқ

фл. 1. Топиш учун уринмоқ, топишга ҳаракат қилмоқ; ахтармоқ, изламоқ.

Ёʻқолган китобни қидирмоқ. Дўстини қидирмоқ.

Ҳаёт шохларга тикилиб қаради. У овоз эгасини таниган, таниганини қидира бошлаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Қутбиддин тўхтаб, шу атрофда тунаб қолишга ярайдиган жой қидира бошлади. — С. Кароматов, Олтин қум

Ҳури гапни чўзиш учун ҳовлиқиб, мавзу қидира бошлади. — Ф. Мусажонов, Ҳури

2. Қидириш, излаш ишлари олиб бормоқ, тадқиқ этмоқ.

Янги конлар қидирмоқ. Космосни забт этиш ёʻлларини қидирмоқ.

3. Топиш, эришиш ўй-хаёлида, иштиёқида, ёʻлида бўлмоқ.

Бахт қидирибсанми, уни фақат меҳнатдан топасан. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Ҳалиги мен айтган ўртоғимнинг ота-оналари орзу-ҳавас қидириб, бечора қизларини қаритиб қўйдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. шв. Сайр-саёҳат қилмоқ.

Сайр этиб-қидириб, дунёни кезиб, Сўз айтиб, Москвада юрган — Жамбулдир, Фозил Ёʻлдош ўғли