қичқирмоқ
qichqirmoqқичқирмоқ
фл. 1. Жуда кучли, жарангли овоз чиқармоқ; бақирмоқ.
— Ёлғон! — Ғуломжон даҳшатли қичқирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Поезд қичқирганини эшитиб, юрагим бир орзиқиб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Қаттиқ овоз билан чақирмоқ.
Поезднинг очиқ деразасидан кимдир Абдураҳмон, деб қичқирди. — С. Сиёев, Ёруғлик
3. Чақирмоқ (хўрознинг товуши ҳақида).
Қўндоқдаги хўроз чўзиб-чўзиб қичқирди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4. кўчма Ҳаммага овоза қилмоқ, жар солмоқ.
Масъул ишчиларнинг шу чиқишлари тўғрисида газеталар бир неча ҳафталаргача қичқирди. — А. Қаҳҳор, Сароб
- Хўроз ҳамма жойда бир хил қичқиради Ҳамма жойда аҳвол бирдай, деган маъноли ибора. Ҳамма жойда хўроз бир хил қичқиради, деганлари рост экан. Бизда ҳам шундай. — Муштум
қичқирмоқ
посл.ирон. кричать, выкрикивать
хўроз қичқирмаса ҳам, тонг отади и без петушиного пения рассвет наступает
қичқирмоқ
в shout, cry out
ҚИЧҚИРМОҚ
qıshqırıw, qıyǵırıw, baqırıw
қичқирмоқ
ви ви schreien
- бировга қичқирмоқ jemanden anschreien (anbrüllen)