қиблагоҳ
qiblagohқиблагоҳ
от 1. дин. Қибла томон, қибла.
2. кўчма маж. Ўта ҳурматга лойиқ киши (масалан, ота, она) ҳақида; унга мурожаат шакли.
Минг мартаба шукр бўлсин парвардигорга, Мендан рози кетган экан қиблагоҳларим. — А. Орипов, Жаннатга ёʻл
Қиблагоҳим, валламатим, қулоқ сол. Энди сиздан оқ фотиҳа тилайман. — Равшан
ҚИБЛАГОҲ
1. qubla tárep
2. авıс. húrmetli adam (mıs: ata-ana)
Қиблагоҳ
рел. русчаются мусульмане во время молитвы); запад кыбла, очень почитаемый человек, покровитель (напр. отец и мать)инглизчаtheir faces during the pray); west a man, who is usually as respectable as qibla, patron, protector (e. g. father or mother)франсузчаlaquelle prient les musulmans), qibla, personne très respectable, protecteur (par ex., père et mère)