қазимоқ

фл. 1. Ерни ковлаб, ўйиб, бирор нарса тайёрламоқ.

Ариқ қазимоқ. Окоп қазимоқ. Қудуқ қазимоқ. Бировга чоҳ қазисанг, ўзинг йиқиласан. — Мақол

Заранг ерларни лўм билан уриб, шундай қазийдики, ҳамма ҳайрон қолади. — Ойдин, Олтин узукка олмос кўз

Халқимиз катта-катта каналлар қазиб, дарёларни бўғди. — Муштум

2. Ерости бойликларини ковлаб чиқармоқ, олмоқ.

Кўмир қазимоқ. Руда қазимоқ.

Сиз дарров шу олтинларни қазиб олиб, кунингизга яратинг. — Эртаклар

Ерни ковлаб, ўйиб чуқур қилмоқ, ковламоқ.KAZMAK, AÇMAK

загадка копать, рыть, добывать (руду, уголь и т.п.)

жингила сичқон ер қазир кудрявый мышонок норку копает (Капля дождя)

в dig, dig up, rummage

qazıw, jerdi oyıw, úńgiw, shuqırlaw, gewlep qazıw

graben vt, umgraben vt

ЖКБсизТК ДПВП копать

Ким бировга (кимга?) чуқур (нима?) қазиса, бу чуқурга ўзи йиқилади. Кто другим (кому?) яму (что?) копает, тот сам в нее и попадет.