qaviq

ot 1. Chok turi; qaviladigan narsalar (toʻn, doʻppi, koʻrpa va shu kabilar)ning ikki tomoniga oʻtkazib tikilgan choki.

Yirik qaviq. Guldor qaviq.

Eʼzozxon paranji ichidan boshini koʻtarib qaradi, Razzoqning ixcham kirza etigini, mayda qaviq paxtalik shimini koʻrdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Qavish ishi.

Qaviqni oʻrganmoq.

Unsin xola qizining uch yangi koʻrpasini qoplab, qaviqdan chiqardi. — A. Hayitmetov, Unsin xola

Qoʻliga igna kirgani bahona boʻldi-yu, yuragiga sigʻmayotgan qaviqni ham yigʻishtirib qoʻydi. — R. Fayziy, Hazrati inson

tigis, kóklep tigilgen