қавиқ

от 1. Чок тури; қавиладиган нарсалар (тўн, дўппи, кўрпа ва шу кабилар)нинг икки томонига ўтказиб тикилган чоки.

Йирик қавиқ. Гулдор қавиқ.

Эъзозхон паранжи ичидан бошини кўтариб қаради, Раззоқнинг ихчам кирза этигини, майда қавиқ пахталик шимини кўрди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Қавиш иши.

Қавиқни ўрганмоқ.

Унсин хола қизининг уч янги кўрпасини қоплаб, қавиқдан чиқарди. — А. Ҳайитметов, Унсин хола

Қўлига игна киргани баҳона бўлди-ю, юрагига сиғмаётган қавиқни ҳам йиғиштириб қўйди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

tigis, kóklep tigilgen