қаттиқлашмоқ

фл. 1. Қаттиқ бўлмоқ, қотмоқ.

Бола ўсган сари, суяклари анча қаттиқлашади.

Кафтда сиқила-сиқила қаттиқлашган, тухумдай қор ёвга тег-май, адашиб, Ёʻлчининг бошини ялаб, дўпписини қийшайтириб ўтади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Кучаймоқ, зўраймоқ.

Шамол қаттиқлашди.

Назирбой, уруш қаттиқлашди-ку. — Ж. Шарипов, Хоразм

3. с. т. Оғирлашмоқ қийинлашмоқ.

Иш қаттиқлашиб кетди. Тирикчилик қаттиқлашди.

4. Шафқациз, аёвсиз бўла бормоқ; қатъийлашмоқ, жиддийлашмоқ.

Муртазонинг нигоҳи сўнгги пайтларда анча дағаллашиб, қаттиқлашиб қолди. — Ш. Бўтаев, Қўрғонланган ой

5. Қаттиқ, зиқна бўлиб бормоқ.