qashlamoq

fl. 1. ayn. Qashimoq.

Hamroqul bekka qarab va qoʻlini toʻni ichiga olib, qornini qirtillatib qashlay boshladi. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi.

Ziyoxonov Toʻlaganga qarab, taqir boshini qashladi. — A. Muxtor, Chinor

2. Qashlagʻich bilan tozalamoq.

Qashlagʻich oldim-da, qora qashqani u yoq-bu yogʻini qashlab chiqdim. — A. Qodiriy, Uloqda

3. koʻchma kam qoʻll. Aldab-suldab, silab-siypab, biror ishga koʻndirmoq.

[Mastura:] Axir siz qiziqsiz! Besh kun sabr qiling, kuyov-puyovga chiqsin, bir oy-yarim oy oʻtsin, undan keyin asta-asta qashlab, ishga solaylik-da. — Hamza, Paranji sirlari

Men senga yomonlikni koʻzlasam, orqangni qashlab gapirar edim. — I. Rahim, Ixlos

4. koʻchma Shilib, yulib-yulqib olmoq.

Yaxshi bilan oʻrtoq boʻlsang, yaxshi yoʻlga boshlaydi, Yomon bilan oʻrtoq boʻlsang, bor-yoʻgʻingni qashlaydi. — Maqol

v scratch, brush, groom

qasınıw

sich kratzen, kratzen vt