қарғамоқ

фл. Бировга ёмонлик, бахцизлик ёки ўлим тилаб, қарғиш сўзларини айтмоқ.

Қиз Мирзакаримбойларни, ҳокимларни, тўраларни қарғайди, уларга ўлим тилайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Худо кўтарсин Оқилхон билан Муродхонни, ўлимингни бергурлар! деб қарғаб ўтирди. — Муродхон

кул ранг аралаш кўчманчи қуш. Бировга ёмонлик, бахцизлик ёки ўлим тилаб койимоқ.BEDDUA ETMEK

проклинать, ругать

Ҳар кун қуруқ келаверасан! – деб қарғади у Каждый день ты ничего не приносишь! — ругалась она.

в 1. caw, scold, screech (crow like)

2. curse, swear, damn

ǵarǵaw, jaman tilek aytıw

verdammen vt, verfluchen vt

русчапроклинать, ругатьинглизчаto damn, to curseфрансузчаmaudireарабчаلَعْنَةٌ (لَعَنَاتٌ)