қақшамоқ

фл. 1. Оғриқли зирқироқ тутмоқ, сирқирамоқ.

Аъзойи баданим қақшаяпти.

Лўқ-лўқ қақшаётган чаккаларидаги оғриқ босилди — С. Нуров, Нарвон

Оёқлари зир қақшар, бир қадам босишга ҳам мадори келмас эди. — М. Мансуров, Ёмби

2. кўчма Азоб-уқубатли, машаққатли ҳолатда бўлмоқ, шундай ҳолатни кечирмоқ.

У бечора, ёшлиги минг хил азоблар билан қақшаган, хўрланган, бечора халқнинг бу қадар ишонч ва эҳтиромини ҳеч вақт хаёлига келтирганмикин? — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Эзилган, қақшаган, оч-у яланғоч, Хамита бир ғарибпарварга муҳтож. — Ҳабибий

3. Зир-зир титрамоқ, қалтироқ тутмоқ; қалтирамоқ.

лаби лабига тегмай титрар, аъзойи бадани безгак тутгандай қақшарди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

4. Қуриб, қақраб қолмоқ, қуриб қоқ бўлмоқ.

Бочка қуриб, қақшаб кетибди.

Қоракўл дарёси қуриб, қақшаб ётибди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

5. кўчма Ачиниб, ёлвориб ёки хафа бўлиб, кўп гапирмоқ.

Қақшаб гапирмоқ. Кўп қақшадим, сўзимга кирмади.

Хадича буви ичкарига кирди-ю ўша ерда қақшаб, қарғаб ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

6. Ачинарли, зор ҳолатга тушмоқ.

Қон қора қақшамоқ.

Карима опа қақшаб йиғлаётган ўғлини ётоғига олиб кириб ётқизди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман

Жуда хунук иш бўлди-да.

[Қизнинг] Онаси зор қақшаб, қидириб юргандир. — С. Аҳмад, Лочин

Бечора увол кетибди. Ота-онаси қақшаб қолибди-да, аттанг, аттанг! — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири