қамрамоқ

фл. 1. Атрофлаб ўраб олмоқ, қуршамоқ.

Шаҳар атрофини ўрмон қамраган. Душман истеҳкомини қамраб олмоқ.

Коса кўтарган хотин-халаж қозон атрофини қамраб олди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёйилиб, тарқалиб, маълум жойни эгалламоқ; босмоқ, тутмоқ, қопламоқ.

Ёнғин бутун уйни қамраб олди.

Кеча гупуллаб қор ташлади, бугун унинг қора совуғи ҳамма ёқни қамраб олди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Розиқнинг аъзойи баданини яна ўлим даҳшати қамради. — С. Анорбоев, Оқсой

Бутун борлиқни қамраб олган чириллаш мана шу митти жониворларникилигига ишонгинг келмайди. — Ёшлик

3. Ўзида мужассамлантирмоқ, акс эттирмоқ, ифодаламоқ; ўз ичига олмоқ.

Жуда катта давр тарихини қамраб олган асар.

У [Навоий] мингларча йилги маданиятни, асрларнинг фикр бойлигини қамраган шоир эди. — Ойбек, Навоий

У тиниқ дарё, мусаффо осмон, чексиз кенгликлар ҳақида ўйланар ва хаёли шундай улкан нарсаларни бемалол қамраб олаётганидан ҳайрон бўларди. — П. Қодиров, Уч илдиз