qamchilamoq

fl. 1. Qamchi bilan urmoq.

Gʻuzor tomondan oq sallali kimdir birov ot qamchilab, shitob bilan kelardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Arslon toʻrigʻini qamchilab, uzoqlashib qolgan otliqlarni quvib ketdi. — O. Yoqubov, Izlayman

2. koʻchma Soʻz bilan urmoq, qattiq tanqid qilmoq, poʻstagini qoqmoq.

Mashhur fitnachi Muhammad Jamol chiqib, xoʻp qamchiladi sizni va bizni. — Oybek, Nur qidirib

Furqat, Zavqiy oʻzlarining hajviy sheʼrlarida poraxoʻr amaldorlarni shafqatsiz qamchilagan edilar. — Sharq yulduzi

3. koʻchma Qistamoq, undamoq, majbur qilmoq.

Tangriqul hoji qoʻlidagi butun vositalar bilan yerni qamchilab, koʻproq hosil berishga majbur qilar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Odamni jilovlab, qamchilab turadigan, toblab chiniqtiradigan narsa — tashvish. — F. Musajonov, Himmat