қаландар

от 1. Диний ғазаллар ўқиб, мусулмон динини тарғиб қилиб дарбадар кезувчи, таркидунё қилган, гўшанишинликка берилган суфий.

Чойхонада узун бўйли, узун кулоҳли қаландар кўзларини юмиб, янгроқ овозини баланд қўйиб, Машрабдан ғазаллар ўқийди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Дунёдан воз кечган, таркидунё қилган киши; зоҳид.

Бизлар ҳозир юрт устида қаландар, Бемакон, бенаво бўлган дарбадар. — Ширин билан Шакар

3. Ўзбек халқ куйларидан бирининг номи.

4. Қаландар (эркаклар исми).

1. каландар, странствующий дервиш

2. отшельник

н wandering dervish, hermit

1. qálender

2. dúnyadan keshken

Derwisch m