қаҳ-қаҳ
qah-qahқаҳ-қаҳ
- Қаҳ-қаҳ урмоқ (ёки отмоқ, солмоқ) Қаҳқаҳламоқ. Шунақа қаҳ-қаҳ солиб, беғубор кулишардики, дарахтларда тунаган қушлар чўчиб қанот қоқади. — Шуҳрат, Шинелли йилларҚайрилиб қаҳ-қаҳ урадир бир киши. — Оқ олма, қизил олмаШудгорларда бригадалар қатор-қатор, Ялангликда лаблари шўх қаҳ-қаҳ отар. — Ғ, Ғулом
қаҳ-қаҳ
- ~ уриб кулмоқ громко смеяться, хохотать