қадимги

сфт. 1. Узоқ, ўтмиш замонларда ёки узоқ замонлардан бери мавжуд бўлган, узоқ ўтмишга оид; қадимий, кўҳна.

Қадимги туркий тиллар. Қадимги форс ёзуви.

Ҳозирги Ўзбекистон тупроғида яшаган қадимги халқлар ўзларининг мустақил, бой маданиятларига эга бўлганлар. — К. Яшин, Ҳамза

2. Илгариги, аввалги.

Фарғона водийсидан Тошкентга қатнайвериб, довон ошиб, товонлари тош бўлган қадимги батрак Абдурасул бу кунларда ўз муддаосининг амалга ошаётганини ҳис этар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Узоқ ўтмишда майдонга келган, узоқ замонлардан бери мавжуд бўлган; қадимий, кўҳна.TARİHİ

древний, старинный

қадимги тиллар древние языки

а а ancient, past, old, former, antique

áyyemgi, burınǵı, áwelgi

uralt, antik, archaisch, eisgrau, altertümlich

ancient

қадимги замон antiquity

древний, старинныйинглизчаancient; older; antique; antiquarian; ancientsфрансузчаancien, antiqueарабчаقَدِيمٌ، عَتِيقٌ