қадим

сфт. 1. Узоқ ўтмиш, қадимги замон, узоқ, ўтмиш давр.

Қадимдан қолган одат.

Чорвоқ даласи кадимда Мадамин билан Олахўжабойга қарашли эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Қадимнинг қоидасига мувофиқ, ҳар икки томоннинг шумтака болалари бир-бирларини қорга думалатиб, бир нафас муштлашиб олдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

2. сфт. Узоқ, ўтмишдаги; қадимий, кўҳна.

Қадим замон.

Бу ёʻллар кўп кадим ёʻллардир. — Ғ, Ғулом

Ҳунармандчиликнинг ривожланиши катта савдо ёʻлидаги кадим шаҳарнинг бошқа узоқ музофот-у ўлкалар билан алоқасини авж олдирди. — К. Яшин, Ҳамза

3. Илгарилари, қадимда.

Ҳовлиларга кираверишдаги катта ва сервиқор дарвозаларни айтмайсизми, кадим бундай дарвозаларни Орифхўжабойлар курарди. — Мирмуҳсин, Умид

Узоқ ўтмиш, қадимги замон.KÖHNE, ESKİ, KADİM

древность, далекое прошлое

қадим вақтларда в древние времена

áyyem, ótmish, burınǵı zaman

Altertum m, Vergangenheit f

древность, далёкое прошлое // древний, старинныйинглизчаantiquity; ancient times // ancient; antique; oldфрансузчаantiquité, ancien temps // antique, ancienарабчаقَدِيمٌ، مَاضٍ