қабиҳ

сфт. Ахлоқ-одоб, инсонийлик қоидалари талабига зид; жирканч, разил, ярамас.

Қабиҳ иш. Қабиҳ одам,

Ғуломжон бу қабиҳ найрангбозликдан қаттиқ ғазабга келса-да, ўзини оғир тутиб, оғир сўзлашга ҳаракат қилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ичкиликбозлик кўплаб қабиҳ жиноятлар манбаидир. — Газетадан