qabih
қабиҳqabih
sft. Axloq-odob, insoniylik qoidalari talabiga zid; jirkanch, razil, yaramas.
Qabih ish. Qabih odam,
Gʻulomjon bu qabih nayrangbozlikdan qattiq gʻazabga kelsa-da, oʻzini ogʻir tutib, ogʻir soʻzlashga harakat qildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ichkilikbozlik koʻplab qabih jinoyatlar manbaidir. — Gazetadan
QABIH
Kishini jirkantiradigan, nafratlantiradigan; yaramas, razil.İĞRENÇ, TİKSİNDİRİCİ
qabih
отвратительный, мерзкий, подлый, гадкий, гнусный
- qabih harakat гнусный поступок
qabih
a foul, ugly, repugnant, heinous, mean, vile
QABIH
jaman, ońbaǵan, pás (et shimirkernerlik dárejedegi jaman islerdi isleytuǵın adam)
qabih
↓ ↓ abscheulich, widerlich, garstig, ekelhaft
Qabih
ruschaгадкий, подлый, гнусныйinglizchamean, base, foul, infamous, vilefransuzchavil, vilain, mauvais, exécrable, audieuxarabchaقَبِيحٌ