qabih

sft. Axloq-odob, insoniylik qoidalari talabiga zid; jirkanch, razil, yaramas.

Qabih ish. Qabih odam,

Gʻulomjon bu qabih nayrangbozlikdan qattiq gʻazabga kelsa-da, oʻzini ogʻir tutib, ogʻir soʻzlashga harakat qildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ichkilikbozlik koʻplab qabih jinoyatlar manbaidir. — Gazetadan